Γραφικοί ρομαντικοί vs γραφικών ανέραστων

Είναι πολύ ωραίο να ερωτεύεσαι. Όχι πράγματα, που λέγεται συχνά από ψευτοκουλτουριάρηδες της σειράς μου, αλλά πρόσωπα. Τα πράγματα δεν τα ερωτεύεσαι, σχετίζεσαι μ' αυτά με κάποιου άλλου είδους σχέση. Αλκοολίκι το λέμε ως παρομοίωση. Ο έρωτας αφορά πρόσωπα. Μ' αυτόν γίνεσαι καλύτερος, αν είσαι τυχερός, μ' αυτόν χτυπάει η καρδιά σου, βρίσκεσαι σε εγρήγορση και σε μια πληρότητα που κανένα άλλο πράγμα δε στη χαρίζει, έτσι ανέξοδα. Βέβαια, το ανέξοδα έπρεπε να μπει σε εισαγωγικά, γιατί συχνά, όχι πάντοτε, πληρώνουμε ακριβά το τίμημά του. Και σ' αυτό φυσικά δε φταίμε μόνο εμείς, αλλά.... κι οι άλλοι.

 

Επειδή ακριβώς σε έναν έρωτα όπως και σ' έναν καυγά, "φταίνε" κι οι δυο, δεν θα σας περιγράψω την τελευταία μου περιπέτεια, που λίγο έλειψε να με καταστήσει... μισογύνη, πριν κάνα τεσσάρι χρόνια. Επειδή έφταιγα κι εγώ για ό,τι συνέβη. Κι είχα γράψει ένα... μανιφέστο τότε, θα θυμάστε ίσως αρκετοί, περί... έρωτος. Κι υπογράμμιζα ότι ο καλύτερος έρωτας, ο πιο δυνατός, ο αληθινός, ο "πασοκτζίδικος", ο ορδόδοξος, είναι αυτός που δίνεις  χωρίς να περιμένεις να πάρεις. Δεν θα έλεγα ότι σήμερα έχω αναθεωρήσει, αλλά δεν θα ήθελα να ξαναζήσω έναν τέτοιο. Ναι, ακόμη κι αν πεσέις χαμηλά, σε κάνει πιο δυνατό αυτό κι είναι εμπειρία να ζεις τον έρωτα χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ανταπόκριση και να τον ζεις στο maximum, όμως να μας λείπει. Ακόμη κι αν κάτι τέτοιο σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Οπότε ναι, μία φορά ίσως αξίζει, όχι όμως... σχοινί κορδόνι.

 

Επανέρχομαι στα κυνικά δημοσιεύματά μου, αν και για να ικανοποιήσω τους νεότερους, όπως υπήρξαμε κι εμείς άλλωστε, ίσως δώσω στο κείμενο το ρομαντισμό που του αξίζει. Δεν αντέχω τα κλισέ που καταπολεμούν αυτή τη γιορτή στον έρωτα. Εντάξει κι εγώ συμφωνώ ότι είναι ένα εμπορικό τριπ, ότι ξεπουλάνε τα λουλουδάδικα (γιατί όχι ρε; μόνο οι καφέδες σε καθημερινή βάση και τα ζαχαροπλαστεία που στην τελική ξεπουλάνε σε κάθε γιορτή;) Και δεν αντέχω όλο αυτό το δήθεν πόλεμο γι' αυτή την ημέρα, γιατί κατά βάσην γίνεται:

 

1. Από την πρώτη και βασικότερη κατηγορία του Έλληνα, αλεπού, ο οποίος τα κάνει... κρεμαστάσια. Έρωτας αγάπες μου  δεν είναι η ξεπέτα, το φάσωμα ή ένα πετυχημένο πέσιμο. Έρωτας είναι να τα δίνεις όλα ακόμη κι αν δεν παίρνεις τίποτα (αρχίσαμε..........).

 

2. Απ' όσους σαν κι εμένα (αλλά κι εσάς είμαι βέβαιος) που έχουμε φάει τα μούτρα μας και θυμίζουμε παρηκμασμένα κακέκτυπα του Αλεξαντράκη στη γνωστή ταινία. ("Ένα κορίτσι για δύο" - 1963 - Φίνος Φιλμ).

 

3. Από εκείνους που έρωτας είναι το χρήμα, ή σωστότερα το χρήμα είναι θεός τους, ειδικά αν αυτό συνοδεύεται με δόξα κι έχουν τη γυναίκα και την οικογένεια για βιτρίνα. Αυτοί είναι πολύ ποιο κυνικοί κι από εμένα και να τους προσέξετε. Αν έχετε μπλέξει με τέτοιον, ποτέ δεν είναι αργά.

 

4. Τέλος από όσους έχουν ερωτευτεί χλιαρά και δεν έχουν ζήσει ακόμη το πραγματικό χτυποκάρδι του έρωτα, αυτό που σε κάνει να μην πεινάς, να μη διψάς, να μην κοιτάς άλλους στο δρόμο ή αλλού ή όποιους βλέπεις να νομίζεις ότι είναι εκείνη, εκείνος.

 

Ως εκ τούτου, εν κατακλείδι, εκείνο που γίνεται περισσότερο κουραστικό, είναι ότι υπάρχουν τόσες "αστείες" γιορτές και... ημέρες, ακόμη και ημέρα για τη διάσωση της μύγας τσε-τσε (που λέει ο λόγος ντε...), κι άρα γιατί να εκφράζονται συχνά οι κομπλεξάρες ενάντια στη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, που όσο άγιος δεν είναι αυτός δεν είναι και οι άλλοι στην τελική. Κι εν γένει η όλη κέντα δεν γίνεται για θρησκευτικούς λόγους, αλλά για ό,τι αγαπάμε. Κι αν δεν αγαπάμε, είμαστε χαμένοι από χέρι...

 

Φιλιά πολλά και δεν σας παροτρύνω να ερωτευτείτε ναι. Αυτά δε γίνονται κατά παραγγελιά, ευτυχώς, όσα φράγκα κι αν έχουμε, μόνο αγοραία ψυχαγωγία ερωτικού περιεχομένου, όπου δεν είναι... έρωτας, είναι πετυχημένος αυνανισμός (εκτός αν γίνει με πολύ κόσμο όπου εκεί μιλάμε για πετυχημένο… όργιο).

Υ.Γ.: Σήμερα είναι 12 του μήνα αλλά αφενός το κείμενο θα τρέχει μέχρι μεθαύριο άρα θα παραμένει επίκαιρο, αφετέρου μεθαύριο θα είμαι ερωτευμένος και δεν θα έχω χρόνο για γράψιμο....

Υ.Γ.2: Όσο κλισέ και γραφικοί είναι οι αρνητές της ημέρας, οι οποίοι ερωτεύονται σουβλάκια και άλλες γαστρονομικές απολαύσεις και μας αηδιάζουν με τα post τους, άλλο τόσο είναι όσοι τάχα μου δηλώνουν ότι.... εμείς είμαστε ερωτευμένοι όλο το χρόνο, κάθε μέρα του χρόνου και το εκδηλώνουμε τάχα μου κι άλλες τέτοιες παπαριές. Αν βρείτε κάποιον τέτοιον, να μας γράψετε τις εμπειρίες σας!